حلال ها

حلال به هر ماده ای گفته می شود که معمولاً مایع است و می تواند یک یا چند ماده را حل کند و در نتیجه محلول ایجاد کند. حلال جزء یک محلول است که بیشترین مقدار را دارد. معمولاً حلال یک مایع است. با این حال، می تواند گاز، جامد یا سیال فوق بحرانی باشد.حلال های قطبی (به عنوان مثال، آب) به تشکیل یون ها کمک می کنند. غیر قطبی ها (به عنوان مثال، هیدروکربن ها) این کار را نمی کنند. حلال ها ممکن است عمدتا اسیدی، عمدتا بازی، آمفوتریک (هر دو)، یا آپروتیک  باشند. ترکیبات آلی مورد استفاده به عنوان حلال شامل ترکیبات آرومانیک و سایر هیدروکربن ها، الکل ها، استرها، اترها، کتون ها، آمین ها و هیدروکربن های نیتراتی و هالوژنه می باشد. کاربرد اصلی آنها به عنوان بستر برای سنتزهای شیمیایی، به عنوان پاک کننده های صنعتی، در فرآیندهای استخراج، در داروسازی، در جوهر، و در رنگ ها، لاک ها و لاک ها است.